k

k

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Alone With Everybody



the flesh covers the bone 
and they put a mind 
in there and 
sometimes a soul, 
and the women break 
vases against the walls 
and the men drink too 
much 
and nobody finds the 
one 
but keep 
looking 
crawling in and out 
of beds. 
flesh covers 
the bone and the 
flesh searches 
for more than 
flesh. 

there's no chance 
at all: 
we are all trapped 
by a singular 
fate. 

nobody ever finds 
the one. 

the city dumps fill 
the junkyards fill 
the madhouses fill 
the hospitals fill 
the graveyards fill 

nothing else 
fills. 


Anonymous submission. 

Εμείς



Δεν μπορώ να κοιτάζω τους τοίχους του δωματίου.
Άπρακτη.
Εκεί έξω οι άνθρωποι πεθαίνουν
Εκεί έξω οι άνθρωποι χάνονται κι
Εδώ η ίδια μελαγχολία της απραξίας με πνίγει.

Κλαίει η ψυχή στη σκέψη
της  πραγματικότητας.
Και είναι λάθος να προσπαθήσω να ξεχάσω,
Η αδιαφορία είναι συνενοχή.
Συνενοχή στην απολίτιστη κουλτούρα του κέρδους,
του απαγχονισμού του ανθρώπου μέσα μας.

Και έχουν τη δύναμη όλοι τους να
σε κάνουν να νιώθεις ανίκανος να σπάσεις
τη βιτρίνα της δύναμής  τους.

Αν εσύ και εγώ
Εγώ και εσύ 
σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά,
είμαστε περισσότεροι.
Αν στ’ αλήθεια ξεχάσουμε το συμφέρον
Αν στ’ αλήθεια αγωνιστούμε για τον άνθρωπο.
Ξέχασε τις ιδέες εκείνες
που διαγγέλουν την ισότητα και καταλήγουν
στην απολυταρχία.

Είναι ουτοπικό να ονειρεύομαι 
κόσμο ανθρώπινα φτιαγμένο, 
Και όχι εκείνο της κυριαρχίας 
του δυνατού στον αδύνατο;

 Προορισμός είναι το όνειρο.
Άλλωστε, τον παράδεισο εμείς τον φτιάχνουμε.
Εγώ και εσύ
Εσύ και εγώ.


~

Τις τελευταίες μέρες το μυαλό στροβιλίζει γύρω από αυτές τις σκέψεις.Κάπου πνίγονται μέσα στο νου και η ανάγκη να αποτυπωθούν,έστω και σε λίγες γραμμές επείγει. Αυθόρμητα.Αναγκαία.