Αφιερωμένο

Δεν σε γνώρισα ποτέ τελικά.
Κι ας κράτησα το χέρι σου σφιχτά,
δεν άκουσα τον χτύπο της καρδιάς .

Το φιλί σου άνοστο
με ένα  κορμί βουβό.
Δυο μάτια ανέκφραστα,
δυο χέρια αμήχανα.

Πως σε λατρεύω σου
ψιθύρισα μια νύχτα,
μα τα λόγια αντίκρυσμα  δεν είχαν.


Το ν'αγαπάς είναι δύσκολο ,
όχι ν'αγαπιέσαι.
Αυτό μόνο δεν πρόλαβα
να σου πω. 

Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν- Ντίνος Χριστιανόπουλος

Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιὸ πολύ,
ὅμως ἡ δική σου τρυφερότητα πόσο καιρὸ ἀκόμα θὰ βαστάξει;
Ὅ,τι μᾶς γλύκανε, τὸ ξέπλυνε ὁ χρόνος κι ἡ συναλλαγή,
ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς χαμογέλασαν βουλιάξαν σὲ βαθιὰ πηγάδια
καὶ μείναν μόνο κεῖνοι ποὺ μᾶς πλήγωσαν,
ἐκεῖνοι ποὺ ἀρνήθηκαν νὰ τοὺς ὑποταχτοῦμε.
Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς παίδεψαν βαραίνουν πιὸ πολύ...

(1955)

Κολύμπι

Είναι τόσο εύκολο να κάθεσαι πλάι στη θάλασσα και να βουτάς τα πόδια στο νερό. Να βρέχονται μ' αλμύρα τα διψασμένα ακροδάχτυλα και να ποτίζεται η ψυχή γαλήνη.  Όλα μοιάζουν ακίνδυνα. Έπειτα, θα γεννηθεί η επιθυμία να βουτήξεις το σώμα σου ολάκερο στη θάλασσα. Ποτέ το επαναλαμβανόμενο δεν είναι αρκετό . Σύντομα την ομορφιά του χάνει, καθώς η γοητεία του αγνώστου σαν Σειρήνα σε καλεί. Είναι στη φύση του ανθρώπου ν' αναζητά το ανεξερεύνητο.
 Και έτσι δειλά δειλά θα σηκωθείς , θα βγάλεις τα ρούχα σου και θα μπεις μέσα στη θάλασσα. Θα αρχίσεις να κουνάς τα χέρια, έστω για να επιπλέεις. Κι ύστερα, όταν πια δεν θα πατώνεις, αν ξέρεις κολύμπι, θα φύγεις μακριά.  Αν όχι, θα χαθείς.  Και μόνο αν είσαι επίμονος και τυχερός, τότε ίσως να μάθεις να κολυμπάς.

Αυτή είναι η ζωή. 

τόσες μέρες έχω να σε δω
κι το πρόσωπό σου
κοντεύει πια
να σβήσει.

Άραγε χειρότερη είναι
η μνήμη ή η λήθη;

solum amare te et
in mea vita solum amare volo.

Nolo vivere sine tangere
cordem hominum.

Signification enim vitae iacet
 in sensu, in amore, in sententiis.

θέλω να θυμάμαι.

τα βράδια σε σκέφτομαι, άδικα.
τρέχω στο μέρος που σε γνώρισα,
μήπως σε συναντήσω.

δεν ξέρω γιατί.
ίσως γιατί ακόμα ελπίζω
να ζήσουμε όσα είχα ονειρευτεί.

κι εσύ
κρυμμένος πίσω από
λέξεις που δεν άκουσα ποτέ.

δεν περιμένω πια.

ας ξεχαστούμε  και εμείς,
όπως όλοι εκείνοι οι έρωτες
που δεν αξίζει να θυμάσαι.

Χαϊκού

Χαϊκού #2

χτίζοντας τοίχους
ήσουν πλάϊ μου. Πώς καρδιά
κλειστή  ν'αγαπήσει; 

γρίφοι.

τόσο κουρασμένη


τόσα κενά στην πρόταση δίχως

τελείες.


ερωτηματικά,
γιατί και πώς και πότε και

τόσο κουρασμένη
για απαντήσεις που δεν έρχονται.

αν και μήπως και έαν και ..
ματαιότητα.

οι γρίφοι λησμονούν τη γοητεία τους, αν λύση δεν έχουν.