μου είπαν χθες ότι οι άνθρωποι έχουν ημερομηνία λήξης. Όταν παύουν να σου κάνουν, τους ξεχνάς, τους προσπερνάς και προχωράς. Είμαστε αναλώσιμοι, δεν το ήξερες; Έτσι μου είπαν. Και εγώ που νόμιζα ότι ακόμη κι αν αλλάζουμε, ακόμη κι αν οι σχέσεις δεν μένουν ίδιες, κάπου στην ψυχή μένει η αγάπη που κάποτε άνθιζε, και δεν κόβεις κάθε σύνδεση, κάθε δεσμό. "Μα δεν μου κάνουν πια, γιατί να τους κρατώ στη ζωή μου;"Πού ζεις; Κατέβα από το συννεφάκι σου. 

Λοιπόν, εγώ δεν θα κατέβω. Θα συνεχίσω να πιστεύω στους ανθρώπους. Θα συνεχίζω να πέφτω από τα ψηλά στα χαμηλά. Θα συνεχίζω να αγαπώ με τρόπο απόλυτο, ακόμη κι αν δεν παίρνω ανταπόκριση. Γιατί ξέρω, η ζωή, κάποια στιγμή θα σου δώσει πίσω ό,τι έδωσες.