πικρές αλήθειες #10

κείνα τα μάτια μόνο θυμάμαι
που μέσα τους έβλεπα εμένα

κείνα τα ματια που πόνεσα,
θυμάμαι, και πονώ

κείνα τα μάτια που έχασα
και μέσα τους δεν βλέπω πια εμένα

μονάχα χαλάσματα
γκρεμισμένα όνειρα
καρδιές πια
 ξένες

πικρές αλήθειες #8

κάποτε ήσουν ο κόσμος ολόκληρος,
τώρα  ένας κόσμος νικημένος.

άκου τους πυροβολισμούς.
είναι τα φιλιά που δεν δώσαμε
οι σφαίρες στο
χώμα.

ακόμη μια φορά
χάσαμε.

πικρές αλήθειες #7

Σήμερα η μέρα ηλιόλουστη

Χθες  μαύρα δάκρυα

 Kαι αύριο πάλι θα βρέχει

          ροδοπέταλα

       έτσι είναι η  ζωή.

Πικρές αλήθειες #6

χαλασμένη η καρδιά
πόσες φορές έπαψε να χτυπά
για λάθος λόγους;

Πικρές αλήθειες- #5

έλεγαν να βλέπω το όμορφο στους ανθρώπους
και προσπαθώ  να θυμάμαι τα λόγια τους.
μα είναι ανώφελο να βλέπεις
με χρωματιστά μπλε γυαλιά
τον ουρανό
γαλανό.

Προς Φίλους

Για την φιλία όλοι εκεί έξω θα έκαναν τα πάντα.
Μέχρι ένα σημείο βέβαια:
Να μην θιγεί ο εαυτός τους.

Οι όροι είναι δίκαιοι.

#2

Παρατηρώντας τη Ζωή
μπορώ να διατρανώσω με απόλυτη σιγουριά ένα πράγμα:
την ανυπολόγιστη αβεβαιότητα της βεβαιότητας.